Περί Εθνικού Απολυτηρίου

Φέτος η κυβέρνηση (πέρα από την ενίσχυση που μοίρασε σε εφοπλιστές, τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες και "σία") από το βήμα της ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, φύλαγε για το τέλος μια «έκπληξη» – αυτή τη φορά για τους μαθητές.
Το νέο της επίτευγμα λέγεται «Εθνικό Απολυτήριο», ένα σχέδιο που παρουσιάζεται ξανά και ξανά, με σκοπό να εφαρμοστεί τα επόμενα χρόνια.

Και τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον φαινομενικά «ουδέτερο» τίτλο;
Ένα σχολείο που μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε εξεταστικό κέντρο. Οι μαθητές θα αξιολογούνται αδιάκοπα, σε όλα τα μαθήματα, σε κάθε τάξη του Λυκείου, με Τράπεζα Θεμάτων, διαγωνίσματα και τελικές πανελλαδικές εξετάσεις που θα συνοδεύονται από την περιβόητη Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Ένα σύστημα που θα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να συνεχίσουν τις σπουδές τους, ενώ οι λίγοι που έχουν γεμάτο πορτοφόλι θα εξασφαλίζουν πανεπιστημιακούς τίτλους στα ιδιωτικά κολλέγια που πια βαφτίστηκαν… Πανεπιστήμια.

Κι αν νομίζει κανείς πως υπάρχει πολιτική αντίσταση σε αυτό το σχέδιο, κάνει λάθος. Οι περισσότερες πολιτικές δυνάμεις δείχνουν να συμφωνούν στην ουσία, διαφωνώντας μόνο για το ποιος εμπνεύστηκε την ιδεάρα αυτή. Υπάρχουν όμως και αγωνιστικές και αγωνιζόμενες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες έχουν εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή τους σε αυτό το «μοντέρνο» σχέδιο αποκλεισμού των μαθητών.

Το λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο δεν είναι απλώς ένα ακόμα χαρτί. Είναι ένα μέτρο που οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες και βάζει ακόμη μεγαλύτερα εμπόδια στους νέους που παλεύουν για μια καλύτερη ζωή. Γιατί οι μαθητές δεν χρειάζονται άλλο ένα σχολείο φόβου, άγχους και εξάντλησης· χρειάζονται ένα σχολείο που να δίνει πραγματική γνώση, που να τους στηρίζει, να καλλιεργεί τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους, ανεξάρτητα από το πορτοφόλι της οικογένειάς τους.

Αντί για εξεταστικούς μαραθωνίους, μπορούν σήμερα να γίνουν αλλαγές ουσίας: ένα σύστημα πρόσβασης στα Πανεπιστήμια πιο δίκαιο, που να δίνει τη δυνατότητα στους υποψήφιους να κρατούν τη βαθμολογία τους σε όσα μαθήματα το επιθυμούν, αν θελήσουν να επαναλάβουν τη διαδικασία. Λέω εδώ κάτι που θα έπρεπε να είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ, μα φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα 2.0 του Κυριάκου Μητσοτάκη και γενικά του ευρύτερου πολιτικού συστήματος.

Η κυβέρνηση, το Υπουργείο Παιδείας και όσοι στηρίζουν αυτό το σχολείο-«κολαστήριο» ας το γνωρίζουν καλά: δεν θα μείνει κανείς με σταυρωμένα τα χέρια, ή που να τους επαινέσει (!) για ακόμα ένα τερατούργημα που προσπαθούν να επιβάλλουν χωρίς καν να ζητήσουν τη γνώμη όσων αφορά άμεσα το νέο τους μέτρο, έστω όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρας-Καμμένος ρώτησαν ΝΑΙ/ΟΧΙ και μετά έγραψαν τον ελληνικό λαό εκεί που δεν πρέπει να πω. Αλλά ούτε σ' αυτήν την διαδικασία δεν μπαίνουν. Άλλωστε, αυτό σημαίνει για εκείνους "δημοκρατία": να επηρεάζουμε τις ζωές των άλλων και εκείνοι να σιωπούν, αν δεν έχουν τον σκοπό να μας χειροκροτήσουν. Οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί θα βρεθούν ενωμένοι απέναντί τους, διεκδικώντας ένα σχολείο που να μορφώνει και όχι να εξοντώνει.