Ραψωδία Χ : Μονομαχία Αχιλλέα – Έκτορα

Δείτε περισσότερες εικόνες εδώ

.................ο μέγας, κορυθαίολος Έκτωρ άρχισε να μιλά:    
Ας επικαλεστούμε μόνο τους θεούς, μάρτυρες άριστοι
αυτοί θα γίνουν, και στις συμβάσεις μας εγγυητές:
εγώ το σώμα σου σκληρά δεν θ’ ασχημίσω, ανίσως
έδινε σ’ εμένα υπεροχή ο Δίας, και σου στερήσω
τη ζωή· τότε την ένδοξή σου πανοπλία παίρνοντας,                    310
θα παραδώσω, Αχιλλέα, το κορμί σου στους Αργείους
– κάνε κι εσύ το ίδιο.»

Λοξά τον κοίταξε μιλώντας ο Αχιλλέας ωκύποδος :
«Επίβουλε Έκτορα, μη μου μιλάς εμένα για συνομολογήσεις·
όπως λιοντάρια κι άνθρωποι δεν δίνουν όρκους πίστης,
ούτε λύκοι και πρόβατα μπορούν ποτέ τους να τα βρούνε,
αλλά μισούνται μεταξύ τους μια για πάντα, έτσι κι ανάμεσα
σ’ εσένα και σ’ εμένα δεν έχει πέραση η αγάπη, οι όρκοι μας
θα μείνουν στον αέρα, προτού ο ένας απ’ τους δυο να φάει
χώμα, προτού τον Άρη, αχόρταγο πολεμιστή,                              320
να τον χορτάσει μ’ αίμα.
Δεν έχεις πια τον τρόπο να γλιτώσεις, θα σ’ αφανίσει
η Αθηνά Παλλάδα με το δικό μου δόρυ, ήλθε η ώρα                  
να πληρώσεις όλες τις πίκρες μου, για τους συντρόφους μου     [270]
που εσύ τους σκότωσες με λύσσα.» 

Είπε[ο Αχιλλέας]  και πάλλοντας ρίχνει μακρόσκιο δόρυ, αλλά       
το είδε αντίκρυ και το απόφυγε ο γενναίος Έκτωρ·      
πρόλαβε βλέποντας και σκύβει, οπότε χάλκινο το δόρυ
σφύριξε από πάνω του, και μπήχτηκε στο χώμα.
Στα γρήγορα η Αθηνά το αρπάζει, και δίχως                              330
να την πάρει είδηση ο Έκτορας, ποιμένας του λαού του,
πίσω το έδωσε στον Αχιλλέα.

.....

Είπε[ ο Έκτορας] , και το μακρόσκιο δόρυ πάλλοντας, στον Αχιλλέα
το ρίχνει· στη μέση της ασπίδας πέτυχε, αναπηδώντας      350 [290]
όμως το κοντάρι πέταξε μακριά.
Φουρκίστηκε ο Έκτορας που άδικα έφυγε από το χέρι του
το δόρυ - άλλο κοντάρι πια δεν του περίσσευε.

.....

Είπε  [ ο Έκτορας], και τράβηξε το κοφτερό σπαθί του απ’ το θηκάρι,
μέγα και στιβαρό, που κρέμονταν πιο κάτω, στο λαγόνι του,
κι όρμησε 
Συνάμα ορμήθηκε ο Αχιλλέας, γεμάτος άγριο μένος,              375__
καλύπτοντας το στήθος του με την πανώρια,
την περίτεχνή του ασπίδα, 

.....

.....φαινόταν μόνο η κλείδωση [του Έκτορα] στη δέση
ώμων και λαιμού, πλάι στο λαρύγγι, όπου το χτύπημα          390
μοιραίο πέφτει αυτοστιγμεί.
Εκεί ο θείος Αχιλλέας σημάδεψε με το κοντάρι του
τον Έκτορα που ορμούσε· βγήκε αντίκρυ ο χαλκός,
περνώντας τον λαιμό, όμως χαλκόβαρο το δόρυ δεν έκοψε
και το λαρύγγι, για να μπορεί να δώσει απόκριση στα λόγια του. 395
Γκρεμίστηκε αυτός στη γη, 

Στο παρακάτω απόσπασμα από την ταινία 'Τροία" παρουσιάζεται η μονομαχία Έκτορα και Αχιλλέα.

Παρατηρήστε πώς αξιοποιεί η κινηματογραφική ταινία το ομηρικό κείμενο .

• Σημειώστε τα σημεία του κειμένου (είτε αφήγηση είτε ευθύς λόγος) που αξιοποιεί το κινηματογραφικό σενάριο.
• Ποιες πληροφορίες/ περιγραφές/ σχόλια /λόγια του ομηρικού κειμένου παραλείπονται;
• Ποια στοιχεία της ταινίας αποκλίνουν από το ομηρικό κείμενο;