Στην εποχή της παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης, μια εργασία μπορεί να παραχθεί σε λίγα δευτερόλεπτα. Ίσως να μπήκες κι εσύ στον πειρασμό να δημιουργήσεις την απάντηση σε μια εργασία σου με ένα chatbot ή με την κλασική αντιγραφή - επικόλληση από έναν άλλο ιστότοπο. Μπορεί όμως η δημιουργία ενός κειμένου από έναν αλγόριθμο ή με απλή αντιγραφή να σημαίνει και πραγματική μάθηση από τον χρήστη του;
Η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας μαθαίνει, γιατί μαθαίνει πραγματικά μόνο μέσα από την προσωπική προσπάθεια, την ανάκληση, την παραγωγή και την ενεργοποίηση των δικών μας νευρωνικών δικτύων:
Έτσι, η προφορική υπεράσπιση μιας εργασίας έρχεται, λοιπόν, να κάνει κάτι πολύ σημαντικό: να συνδέσει ξανά το παραγόμενο έργο με αυτόν ή αυτή που υποτίθεται ότι το δημιούργησε.
Δεν έχει εντέλει σημασία με πόση βοήθεια δημιούργησες το κείμενό σου. Αν μπορείς να το εξηγήσεις και να το υπερασπιστείς προφορικά, τότε έχεις κατακτήσει πραγματικά το περιεχόμενό του.
Συμπέρασμα : Αγαθά, άρα και η γνώση, κόποις κτώνται !
Διάβασε και μάθε περισσότερα σε αυτό εδώ το άρθρο που καθηγητή Λοΐζου Σοφού : https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/556356_tehniti-noimosyni-mathainoyn-oi-mathites-i-aplos-paragoyn-keimena