Ελληνικά

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Συλλογές ιστορικών δημοτικών τραγουδιών --> εδώ

Δημοτικά τραγούδια για την ξενιτιά --> εδώ

Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος τα δυο βουνά μαλώνουν...

 

 

Βιντεάκι με βασικά στοιχεία για το δημοτικό τραγούδι --> εδώ

 

Άνοιξαν τα δέντρα ούλα κι οι αμυγδαλιές

Ν. Παντελεήμων Πιερίας: "Ανοιξαν τα δέντρα ούλα", χορός ανοιξιάτικος. Μιχαήλ Κατσαμπέκης και Νικόλαος Μακροβασίλης (τραγούδι), Παντελής Γουλάρας (κλαρίνο), Δημήτριος Αντριάς (βιολί), Μιχάλης Μιχαλάς (λαούτο), Σίμων Καράς (επιμέλεια).  [από το  Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής SDNM 109, Β2]   --> εδώ

[Οι στίχοι --> από εδώ ] Τραγούδι ανοιξιάτικο ερωτικού περιεχομένου με προέλευση από το Νέο Παντελεήμονα Πιερίας Μακεδονίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 2/4 και κινείται σε μακάμ Ραστ.

Άνοιξαν τα δέντρα ού(νου)λα κι οι αμυγδαλιές
κι οι αμυ… κι  οι αμυγδαλιές,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.

------

Άνοιξι κι ιγώ ο μπαξιέ(νε)ς μου μόν’ παράμορφα
μόν’ παρά… μόν παράμορφα,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.

------

Εμπήκα να συργιανί(νι)σω και να κοιμηθώ
και να κοι… και να κοιμηθώ,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.

------

Βρίσκω κόρη που κοιμά(να)ται μόν’ κι μοναχή
μόν’ κι μο… μόν’ κι μοναχή,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.

------

Ρίχνω μήλο τη βαραί(νε)νει δεν το δέχτηκι
δεν το δέ… δεν το δέχτηκι,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.

------

Ρίχνω μάλαμα κι ασή(νι)μι χαμογέλασιε
χαμογέ… χαμογέλασιε,
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ
αλήθεια ‘ν’ αγάπη μου σι αγαπώ.
Από τον Χρόνη Αηδονίδη --> εδώ  (στο δίσκο του αναφέρεται ως τραγούδι της Θράκης)
Από την Ξανθίππη Καραθανάση -->  εδώ
ΚΛΕΦΤΙΚΑ  ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ 
ΤΟΥ ΠΛΙΑΣΚΑ

Κείτετ’ ο Πλιάσκας, κείτεται στην έρημη τη βρύση,
Με τα ποδάρια στο νερό πάλε νερό γυρεύει·
Με τα πουλιά συντύχαινε και με τα χελιδόνια·
«Τάχα, πουλιά, θα γιατρευθώ; τάχα, πουλιά, θα γιάνω;»
«Πλιάκσα μ’ αν θέλεις γιάτρευμα, να γιάνουν οι πληγές σου,
Έβγα ψηλά στον Όλυμπον, στον όμορφο τον τόπο·
Ανδρείοι ‘κεί δεν αρρωστούν, κι αρρώστοι ανδρειώνουν·
Εκ’ είν’ οι κλέφτες οι πολλοί, τα τέσσερα πρωτάτα·
Εκεί μοιράζουν τα φλωριά, και τα καπετανάτα,
Του Νίκου πέφτ’ η Ποταμιά, του Χρήστ' η Αλασσόνα,
Ο Τόλιος καπετάνεψε φέτος στην Κατερίνη,
Και το μικρόν Λαζόπουλον πήρε την Πλαταμώνα.»
Κι ο Πλιάσκας ο κακόμοιρος, ο κακομοιριασμένος,
Στον Τούρναβο κατέβαινεν, εκεί να σεργιανίσει,
Και οι εχθροί κατόπι του του πήραν το κεφάλι.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ TOY ΚΛΕΦΤΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ

«Ανέβηκα στον Όλυμπο κι αγνάντεψα τριγύρου,
Απ' ένα μέρος θάλασσα, κι απ’ άλλο οι Αρβανίτες,
Κι από μακριά κλεφτόπουλα με τα σπαθιά στα χέρια.
Ομπρός να πάω σκιάζομαι, πίσω να πάω φοβούμαι,
Και πάλε πίσω γύρισα στα κλέφτικα λημέρια.
Βρίσκω λημέρια έρημα, πολλά χορταριασμένα,
Με πήρε το παράπονο, και κάθομαι και κλαίω,
Ψιλή φωνίτζα έσυρα, όσον και αν ημπορούσα·
«Πού ‘στε καημένη συντροφιά, καημένα παλικάρια;
Το τι να ‘γίν' ο Αλεξανδρής και ο ψυχογιός ο Γιώργος;»
Ο Γιώργος τότε μ’ έκρινεν από ψηλή ραχούλα·
«Αλεξανδρής δεν είν' εδώ, πήγε στην Αλασσόνα,
Κι εγώ με τ' άλλα τα παιδιά τον πόλεμο κρατούμε».

Αφήστε μια απάντηση