Α. ΤΡΕΙΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ
Η ιστορία των κινέζικων θρησκειών αποτελεί μέρος της ιστορίας της Κίνας. Για αυτό το λόγο η εξέτασή της γίνεται μέσα από την παρακολούθηση της εξέλιξής της στις διαδοχικές περιόδους της κινέζικης ιστορίας. Η ιστορική (σε αντιδιαστολή προς την προϊστορική) εποχή της Κίνας αρχίζει με τις λεγόμενες «Τρεις Δυναστείες». Με αυτό το όνομα είναι γνωστό το διάστημα ανάμεσα στο περ. 1700 και 221 π.Χ. Περιλαμβάνει την ιστορία τριών κρατών που άκμασαν αυτό το διάστημα στην ευρύτερη περιοχή της πεδιάδας του Κίτρινου ποταμού (Χουάνγκ- Χο) και των παραποτάμων του. Αυτά τα κράτη ιδρύθηκαν και κυβερνήθηκαν από δυναστείες, δηλαδή οικογένειες, οι οποίες έδωσαν σε αυτά το όνομά τους. Είναι με τη σειρά η Σιά (Hsia, περ. 1700-1500), η Σάνγκ (Shang, περ. 1300-1045) και η Τζόου (Chou, περ. 1050-221). Αυτές οι χρονολογίες είναι μια επιλογή από τις πολλές που έχουν προταθεί για τα διαστήματα που καταλαμβάνουν στην κινέζικη ιστορία οι Τρεις Δυναστείες.
Οι πηγές που υπάρχουν για τις Τρεις Δυναστείες περιλαμβάνουν για πρώτη φορά στην κινέζικη ιστορία τόσο αρχαιολογικά, όσο και γραπτά μνημεία. Τα γραπτά μνημεία είναι δύο ειδών: Α) επιγραφές ή σύντομα κείμενα που έχουν βρεθεί χαραγμένα σε αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως ορειχάλκινα αγγεία και χρησμοδοτικά οστά. Χρησμοδοτικά οστά με χαραγμένα ιδεογράμματα σε μια εξαιρετικά πρωτόγονη μορφή έχει δώσει πολύ λίγα ο νεολιθικός πολιτισμός Λονγκ- Σαν, ο οποίος θεωρείται από πολλούς ερευνητές ότι ταυτίζεται με τη δυναστεία Σιά. Εξαιρετικά πολλά ενεπίγραφα χρησμοδοτικά οστά έχει δώσει η δυναστεία Σανγκ και λιγότερα η Τζόου. Β) Γραπτά φιλολογικά μνημεία, που αποτελούν μια γραμματεία γνωστή με το όνομα «Κομφουκιανός Κανόνας», επειδή υποτίθεται ότι τα εξέδωσε ο Κομφούκιος (551-470 π.Χ.).
Αυτά τα κείμενα περιέχουν υλικό διαφόρων εποχών: ο πυρήνας τους ανήκει στην εποχή Τζόου, περιέχουν όμως και παλαιότερο υλικό, που προέρχεται από την εποχή Σανγκ ή και, λιγότερο, των Σιά. Περιέχουν επίσης νεότερο υλικό, εφόσον α) εκδόθηκαν με τη μορφή που τα έχομε σήμερα την εποχή Χαν, με βάση ό,τι είχε διασωθεί από αυτά μετά την καταστροφή τους από τον ιδρυτή της δυναστείας Τσ'ιν (221-206 π.Χ.), Τσ'ιν Σι Χουάνγκ Ντι (Ch'in Shi Huang Di), πιο γνωστό ως Πρώτο Αυτοκράτορα, και β) συνέχισαν να αλλιώνονται με διάφορους τρόπους μέχρι τη νεότερη εποχή. Αυτά τα έργα είναι βασικά 5 (κάποιοι προσθέτουν σε αυτά το χαμένο Βιβλίο της Μουσικής ή και άλλα έργα) γι' αυτό και είναι γνωστά ως τα «πέντε κλασσικά» (Γου τζινγκ). Το Βιβλίο της Ιστορίας ( Σου Τζινγκ), το Βιβλίο της Ποίησης (Σι Τζινγκ), το Βιβλίο των Αλλαγών (Γι Τζινγκ), τα Ανοιξιάτικα και Φθινοπωρινά Χρονικά (Τσι'ούν, τσ'ιού) με τα υπομνήματά τους, το Βιβλίο των Τελετών (Λι), που περιέχει τρία έργα, γνωστά ως Σαν Λι, σχετικά με τους κανόνες συμπεριφοράς ή του πρακτέου σε διάφορα σημεία της ζωής (περιγράφει π.χ. με λεπτομέρειες την τελετή του γάμου, τι φορούν και τι κάνουν σε αυτή, τα ίδια για τις επικήδειες τελετές κ.ο.κ.). Αυτό αποτελεί και σήμερα τη βάση, κυρίως για αυτές τις τελετές αλλά και για πολλά άλλα πράγματα στην Κίνα.
Πηγή: Παπαλεξανδρόπουλος, Σ. (2016). Ανατολικές θρησκείες. Gutenberg, σελ. 437-438.
ΚΟΥΙΖ
Ή στο link