Κατηγορία: Χωρίς κατηγορία

Τα όρια ενός ανθρώπου καθορίζονται από τα όρια της γλώσσας του.

Δεν ξέρω γιατί βρισκόμαστε εδώ, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ο λόγος δεν είναι για να περάσουμε καλά.

Τα όρια της γλώσσας είναι τα όρια του ανθρώπινου μυαλού. Όσα ξέρω είναι αυτά για τα οποία έχω λέξεις.

Η κόλαση δεν είναι οι άλλοι. Είναι ο εαυτός σου.

Διαβάστε περισσότερα "Έχω ένα πόνο. Ο Βιτγκενστάιν και η γλώσσα μας!"

Είναι εννέα η ώρα το πρωί του Σαββάτου, αλλά οι δρόμοι και οι πλατείες της συνοικίας - από τις πιο πολυπληθείς και πολυσύχναστες της πόλης - είναι έρημοι. Η εβδομαδιαία αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτη: λίγοι πάγκοι, οι τολμηροί μικροπωλητές -σχεδόν όλοι ξένοι- ελπίζουν για τις επόμενες ώρες. Στην πραγματικότητα, δεν βρέχει, παρά τον μελαγχολικό ουρανό και τον πορτοκαλί συναγερμό που εξέδωσαν οι αρχές. Θα έπρεπε να βρέχει σαν τρελός, αλλά μια νεροποντή μέτριας έντασης και μικρής διάρκειας δεν θα φτάσει παρά μόνο μετά το μεσημέρι. Ο φίλος εφημεριδοπώλης είναι έξαλλος με τις χαμηλές πωλήσεις, αλλά καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους από φόβο. Για την κακοκαιρία, φυσικά, αλλά τελικά για να ζήσουν κανονικά, να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως έκαναν πάντα. Οι σπάνιοι περαστικοί έχουν σχεδόν όλοι άσπρα μαλλιά- είναι εντυπωσιακό ότι οι νέοι είναι οι πιο κομφορμιστές, οι πιο πιστοί στον λόγο της εξουσίας. Διαβάστε περισσότερα "Είμαι σε εγρήγορση! (του Roberto Pecchioli)"