Συνέχισε την ιστορία

Στην αρχή όλα πήγαιναν καταπληκτικά. Ξαφνικά όμως τι συμφορά! Η Περσεφόνη, η πρωταγωνίστρια της παράστασης, το πρόσωπο που τραβούσε όλα τα βλέμματα του κοινού, πάτησε το φουστάνι της και το έσκισε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έσπασε και το τακούνι από το ένα παπούτσι. Η παράσταση είχε καταστραφεί. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ευτυχώς η Περσεφόνη κράτησε την ψυχραιμία της και με την βοήθεια του σκηνοθέτη ζήτησαν να τους δώσουν λίγο χρόνο για να αποκατασταθούν τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί. Η παράσταση ξεκίνησε με 50 λεπτά χρονοκαθυστέρηση, αλλά φυσικά πολλοί έφυγαν.

ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ – ΚΟΣΟΒΟ (KOSOVA)

 

Το Κόσοβο ή Κοσσυφοπέδιο (Σερβικά: Косово / Kosovo) είναι αμφισβητούμενη περιοχή και μερικώς αναγνωρισμένο κράτος στα Βαλκάνια. Ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σερβία τον Φεβρουάριο του 2008, με το όνομα Δημοκρατία του Κοσόβου. Η πλειονότητα των κατοίκων είναι Σέρβοι και η χώρα από το 1999 βρισκόταν υπό την προσωρινή διοίκηση του ΟΗΕ και τη στρατιωτική προστασία του ΝΑΤΟ.

Την 17η Φεβρουαρίου 2008, η Βουλή του Κοσόβου ανακοίνωσε, μονομερώς, την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, η οποία όμως δεν αποδέχθηκε την απόσχισή του, θεωρεί το Κοσσυφοπέδιο αυτόνομη επαρχία της Σερβίας και προσέφυγε στον ΟΗΕ. Το ανεξάρτητο Κόσοβο αναγνωρίσθηκε άμεσα από κάποιες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και των τεσσάρων μεγάλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο) μεταξύ άλλων, ενώ κάποιες άλλες, όπως η Ρωσία και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θεωρούν την απόσχισή του παράνομη. Η Ελλάδα αναγνωρίζει επίσης, το Κόσοβο ως Σέρβικη περιοχή λόγο από των πολλών μοναστιριών που υπάρχουν αλλά το αναγνωρίζει και ως Ανεξάρτητο Κρατίδιο . Επί του παρόντος, 98 κράτη μέλη του ΟΗΕ αναγνωρίζουν τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου επίσης η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν), οι Νήσοι Κουκ και το Νιούε, ενώ 94 κράτη δεν την αναγνωρίζουν και 5 δεν έχουν σαφή θέση.Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε στις 8 Οκτωβρίου του 2008 το αίτημα της Σερβίας να παραπέμψει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το ζήτημα της μονομερούς απόφασης του Κοσσυφοπεδίου να κηρύξει την ανεξαρτησία του.
 Από τις 19 Απριλίου 2013 οι δύο χώρες συνήψαν συμφωνία στις Βρυξέλλες, η οποία καταρτίστηκε υπό την αιγίδα της ΕΕ. Στη συμφωνία προβλέπεται ένας ορισμένος βαθμός αυτονομίας για τους Σέρβους του βορείου Κοσόβου, με υπαγωγή τους όμως στην Πρίστινα, ενώ Βελιγράδι και Πρίστινα συμφώνησαν πως καμία από τις δύο χώρες δε θα έχει δικαίωμα βέτο σε πιθανή ένταξη μιας από τις δύο χώρες σε διεθνή οργανισμό, όπως το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ. Παρά τη συμφωνία η Σερβία δεν αναγνωρίζει την  Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητη.

Το Κόσοβο έχει έκταση 10.908 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με το Μαυροβούνιο στα δυτικά, την Αλβανία στα νοτιοδυτικά, και με τα Σκοπια  στα νότια. Ο πληθυσμός του είναι 1.782.115 κάτοικοι (2019). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στο Κόσοβο είναι η Πρίστινα.

Στις 8 Μαΐου του 2009 έγινε δεκτό το αίτημα του Κοσόβου να γίνει μέλος του ΔΝΤ. Από τις 29 Ιουνίου του 2009 είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το Κόσοβο είναι  Σέρβικο υποστηρίζουνε πολλοί Έλληνες και Σέρβοι παράλληλα οι Αλβανοί υποστηρίζουν ότι είναι Αλβανικό αλλά είναι ενα ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΊΔΙΟ και δεν ανήκει πουθενά. Επειδή κατοικούνε πολλοί Αλβανοί το θεωρούνε Αλβανικό... Όμως παλιά το Κόσοβο ήτανε καθαρά στην
Γιουγκοσλαβία και ήταν  κανονικά Σέρβικο απλά επειδή κατοικούνε πολλοί Αλβανοί στο Κόσοβο το λένε Αλβανικό. Όμως τώρα είναι ένα Ανεξάρτητο κράτος!!
Σημαία Κοσόβου:

Εικόνες:


Εδω βλέπουμε οτι το Κόσοβο Ανήκει στην Γιουγκοσλαβία

Εθνικός ύμνος: Ευρώπη
Πρωτεύουσα

και μεγαλύτερη πόλη

Πρίστινα
Επίσημες γλώσσες
, Σερβικά
Πολίτευμα
Προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία
Πρόεδρος
Πρωθυπουργός
Βιόσα Οσμάνι
Αμπντουλάχ Χότι
Νομοθετικό σώμα
Συνέλευση
Ανεξαρτησία
από τη Σερβία
Διεθνής αναγνώριση
17 Φεβρουαρίου 2008
Έκταση

• Σύνολο

10.908 km2
Πληθυσμός
• Εκτίμηση 2019
• Απογραφή 1991
• Πυκνότητα
1.782.115
1.956.196
163,4 κατ.
Α.Ε.Π. (PPP)
• Ολικό (2007)
• Κατά κεφαλή
$5 δισ.
$2.300
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
• Ολικό (2007)
• Κατά κεφαλή
€3,804 δισ.
€1,759
ΔΑΑ (2016) 0,739 [3] υψηλός
Νόμισμα Ευρώ (EUR)
Ζώνη ώρας

• Θερινή ώρα

(UTC +1)
(UTC +2)
Internet TLD .ks
Κωδικός κλήσης +383

Χαιρετισμοί

Την Παρασκευή 19/3 ξεκίνησαν οι πρώτοι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου, οι οποίοι ψάλλονται τις πρώτες 4 εβδομάδες μετά την Καθαρά Δευτέρα, ενώ στην συνέχεια έπεται η ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου.

Οι Χαιρετισμοί, ή αλλιώς και Ακάθιστος Ύμνος είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο ποίημα γραμμένο τον 6ο αιώνα μ.Χ. που μιλάει στην Παναγία και της λέει επαίνους, ευχαριστίες και προσευχές.

Έχει 24 στροφές ''οίκους'' οι οποίοι αρχίζουν με τη σειρά από τα 24 γράμματα της άλφαβήτου.

 

 

 

 

 

 

Η αυτοθυσία της μάνας

Στον συγκεκριμένο πίνακα βλέπω μια μάνα πού αφαιρεί πρώτα τη ζωή που η ίδια δημιούργησε κι έπειτα τη δική της για να μη πέσουν μάνα και παιδί στα χέρια των Τούρκων και καταλήξουν σκλάβοι. Πόση άραγε δύναμη χρειάζεται για να οπλιστεί το χέρι μιας μάνας και να καταλήξει με ορμή στο σωματάκι του παιδιού της! Πόση απελπισία και πόσος πόνος να πλημμύρισαν την ψυχή της,  αλλά και πόση γενναιότητα πρέπει να έχει για να αφαιρέσει δύο ζωές, που η μία δημιούργησε την άλλη.

Αυτός ο πίνακας λοιπόν μου δημιουργεί ανάμικτα συνθήματα. Από την μία μου θυμίζει φόβο και στεναχώρια διότι υπάρχει ένα παιδί και μία μάνα που τερματίζουν την ζωή τους αλλά από την άλλη θα μπορούσε κάποιος να πει ότι κάνουν μια πράξη για να μην ταλαιπωρηθούν  γιατί άμα τους πιάνανε οι Τούρκοι θα βασανίζονταν και μπορεί στο τέλος πάλι να σκοτώνονταν.

Επέλεξα αυτόν τον πίνακα διότι με κατέπληξε η ιστορία που έχει από πίσω. Το πως μπορεί το αδιέξοδο και η απόγνωση που νιώθει μια μάνα να οδηγήσει στην αυτοθυσία.

Σκηνή από την Έξοδο του Μεσολογγίου - «Η αυτοθυσία της μάνας», 1828,  Francois-Emile de Lansac (1803-1890)… | Missolonghi, Greek paintings,  Renaissance art paintings

Το Κρυφό Σχολειό

Το Κρυφό Σχολειό

Στον πίνακα ''Κρυφό Σχολειό'' του Γύζη, βλέπω έναν παπά ή μοναχό, σε ένα μοναστήρι, να έχει γύρω του μερικά παιδιά και να τα μαθαίνει γράμματα.

Αυτό με συγκινεί πολύ γιατί εκείνη την εποχή οι Οθωμανοί δεν ήθελαν τα ελληνόπουλα να μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα και τη γραφή και τα ήθελαν αμόρφωτα. Έτσι κάποιοι τολμηροί και λίγο μορφωμένοι ιερείς αναλάμβαναν το ρόλο του δάσκαλου.

Χωρίς τσάντες, βιβλία, αίθουσες, μολύβια, όπως τώρα, αλλά σκοτεινά με κεριά και κρύο.  Τα παιδάκια πήγαιναν στο ''Κρυφό Σχολειό'' με χαρά και τραγουδούσαν το ''Φεγγαράκι μου λαμπρό'' και ονειρεύονταν μια ελεύθερη Ελλάδα όπως τους δίδασκαν οι μοναχοί.

 

 

 

Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου

Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου

 

Αυτός ο πίνακας που απεικονίζει την Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου, είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά εμπνευσμένο από την μάχη των Ελλήνων στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Η Ελλάδα φοράει μια ελληνική παραδοσιακή φορεσιά και με τα χέρια σε στάση απόγνωσης.  Στο βάθος ένας μαύρος άνδρας με κίτρινο τουρμπάνι που συμβολίζει τον εχθρό καρφώνει μια σημαία στο έδαφος.  Νιώθω λύπη και οργή για το γεγονός στο Μεσολόγγι, αλλά χαρά και περηφάνεια που νικήσαμε τους Τούρκους και είμαστε πάλι ελεύθεροι.

 

Ελληνική Επανάσταση και Τέχνη

Πίνακες ζωγραφικής και Ελληνική Επανάσταση

Η Ελληνική Επανάσταση και οι ηρωικές μάχες των Ελλήνων ήταν πηγή έμπνευσης για πολλούς Έλληνες και ξένους ποιητές και ζωγράφους.  Αποτύπωσαν τις μάχες, τους ήρωες που πρωταγωνίστησαν σε αυτές.  Αλλά και τα βασανιστήρια, τις σφαγές των Τούρκων σε βάρος των Ελλήνων.  Όλη η Ευρώπη δεν έμεινε ασυγκίνητη από τους αγώνες των Ελλήνων.  

                             

       "Η Ελλάς ευγνωμονούσα"                                                        "Η σφαγή της Χίου"

       Θεόδωρος Βρυζάκης, 1858                                                     Ευγένιος Ντελακρουά, 1824

                           

      "Η έξοδος του Μεσολογγίου"                          "Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία 

        Θεόδωρος Βρυζάκης, 1853                                της επανάστασης"   Θεόδωρος Βρυζάκης, 1865

           

"Η υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι"                    "Το κρυφό σχολειό"

      Θεόδωρος Βρυζάκης, 1861                                                  Νικόλαος Γύζης, 1885

                     

"Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας                          "Οι τελευταίες στιγμές του Μεσολογγίου"  

   από τον Κανάρη"  Νικηφόρος Λύτρας, 1866                               Φρανσουά Εμίλ ντε Λανσάκ, 1827

                       

"Ο Ρήγας Βελεστινλής και ο Αδαμάντιος Κοραής             "Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου"

         υποβαστάζουν την Ελλάδα"                                                  Ευγένιος Ντελακρουά, 1826

            Θεόφιλος 190ς αιώνας

 

 

 

 

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ

Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Μαΐου 1771 και μεταφέρθηκε στις Σπέτσες στις 22 Μαΐου 1825. Παρόλ'  αυτά είχε καταγωγή από την Ύδρα. Παντρεύτηκε δυο φορές, στην ηλικία των 17 με τον Σπετσιώτη Δημήτριο Γιάννουζα και στην ηλικία των 30 ετών με τον Σπετσιώτη πλοιοκτήτη και πλοίαρχο Δημήτριο Μπούμπουλη. Και οι δυο σκοτώθηκαν από Αλγερινούς πειρατές. Της άφησαν, ωστόσο, μια τεράστια περιουσία, την οποία ξόδεψε για να αγοράσει καράβια και εξοπλισμό για την Ελληνική Επανάσταση.  Όταν ξεκίνησε η ελληνική επανάσταση, είχε σχηματίσει δικό της εκστρατευτικό σώμα από Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε «γενναία μου παλικάρια». Είχε αναλάβει να αρματώνει, να συντηρεί και να πληρώνει τον στρατό αυτό μόνη της όπως έκανε και με τα πλοία της και τα πληρώματά τους, κάτι που συνεχίστηκε επί σειρά ετών και την έκανε να ξοδέψει πολλά χρήματα για να καταφέρει να περικυκλώσει τα τουρκικά οχυρά, το Ναύπλιο και την Τρίπολη. Έτσι τα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία.  Μετά την κατάληψη του Ναυπλίου από τους Έλληνες στις 30 Νοεμβρίου 1822, το νεοσύστατο κράτος της έδωσε κλήρο στην πόλη ως ανταμοιβή για την προσφορά της στο έθνος και η Μπουμπουλίνα εγκαταστάθηκε εκεί.

Είχε γίνει μέλος της Φιλικής εταιρίας και ήταν η µόνη γυναίκα που µυήθηκε σε αυτή, στον κατώτερο βαθµό µύησης αφού οι γυναίκες δεν γίνονταν δεκτές. Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα συμμετείχε σε αρκετές σημαντικές μάχες. Συμμετείχε στην μάχη των Σπετσών στις 13 Μαρτίου 1821,πήρε μέρος στον ναυτικό αποκλεισμό της Μονεμβασίας, και στην μάχη του Νεοκάστρου της Πύλου, στον ανεφοδιασμό του Γαλαξιδίου όπου οι κυβερνήτες ήταν μικρά παιδιά, στην μάχη του Χάραδρου στην οποία ο αρχηγός ήταν ο γιός της Μπουμπουλίνας και σκοτώθηκε ηρωικά.

Η Λασκαρίνα Μπομπουλίνα ξεψύχησε στις 22 Μαΐου 1825. Το τέλος της Μπουμπουλίνας ήταν εντελώς απρόσμενο. Έδωσε τόσες μάχες ενάντια στον εχθρό κι όμως πέθανε εξαιτίας μιας βεντέτας.

Η βεντέτα προκλήθηκε από τον έρωτα του μικρότερου γιου της για την κουνιάδα του αδελφού της. Ο γιος της Γεώργιος Γιάννουζας κλέφτηκε με την Ευγενία Κούτση με αποτέλεσμα οι συγγενείς της, η πλούσια οικογένεια των Κουτσαίων να αρχίσει να την αναζητεί. Οι δύο νέοι είχαν κρυφτεί στο σπίτι του πρώτου άντρα της Μπουμπουλίνας, του Δημητρίου Γιάννουζα. Η Μπουμπουλίνα και οι Κουτσαίοι πήγαν στο σπίτι και ακολούθησε μια έντονη λογομαχία, που είχε ως αποτέλεσμα οι Κουτσαίοι να βγάλουν τα όπλα και να πυροβολήσουν την Ελληνίδα αγωνίστρια. Η σφαίρα τη βρήκε στο μέτωπο με αποτέλεσμα να πεθάνει ακαριαία.

Ανδρέας Μιαούλης

Ο Ανδρέας Βώκος, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Ανδρέας Μιαούλης , ήταν Έλληνας καραβοκύρης, πολιτικός και ναύαρχος που διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Ασχολήθηκε με τη ναυτιλία αποκτώντας σημαντική περιουσία ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού στόλου συμμετέχοντας με επιτυχία σε πλήθος ναυμαχιών. Υπό την διοίκησή του ο ελληνικός στόλος συμμετείχε νικηφόρα στις ναυμαχίες των Πατρών, των Σπετσών, της Σάμου κλπ… ενώ ιδιαίτερα σημαντική κρίνεται η συμβολή του στον εφοδιασμό της πόλεως του Μεσολογγίου κατά την πολιορκία της τελευταίας. Ο Ανδρέας Μιαούλης δεν τα κατάφερε και πέθανε στις 11 Ιουνίου του 1835 στον Πειραιά.

Δημήτριος Υψηλάντης

Ο Δημήτριος Υψηλάντης ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1793 και πέθανε το 1832. Ήταν δεύτερος γιος του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας και γόνου εύπορης και ισχυρής φαναριώτικης οικογένειας Κωνσταντίνου Υψηλάντη και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ Βακαρέσκου. Αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Το 1818 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία. Από τον Οκτώβριο του 1820 και ως την έναρξη της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, υπηρετούσε στο Κίεβο ως υπασπιστής του στρατηγού Ργέφσκυ.

 

  

 

by  CaptainSotos ©