ΣΚΟΠΕΛΟΣ

Γεωγραφία και Φυσικό Τοπίο

Η Σκόπελος ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων και βρίσκεται στο δυτικό Αιγαίο. Με πλούσια βλάστηση που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της έκτασής της, θεωρείται το πιο πράσινο νησί των Σποράδων. Η Χώρα Σκοπέλου, πρωτεύουσα του νησιού, είναι παραδοσιακός οικισμός με καλντερίμια, χαρακτηριστική αρχιτεκτονική και δεκάδες εκκλησίες και μοναστήρια.

Ιστορική Διαδρομή

Στην αρχαιότητα η Σκόπελος ήταν γνωστή ως Πεπάρηθος και φημιζόταν για το κρασί της, τον περίφημο «Πεπαρήθιο οίνο». Κατοικήθηκε από Κρήτες, με μυθικό αρχηγό τον Στάφυλο, γιο της Αριάδνης. Στον οικισμό Στάφυλο σώζεται μυκηναϊκός τάφος, ενώ κοντά στη Χώρα βρίσκεται το αρχαίο Ασκληπιείο.

Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους πήρε το σημερινό της όνομα. Στη συνέχεια πέρασε από περιόδους Φραγκοκρατίας και Τουρκοκρατίας, μέχρι την ένταξή της στο ελληνικό κράτος το 1830. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Σκόπελος γνώρισε κατοχή, αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε καταφύγιο για πρόσφυγες και διωκόμενους.

Θρησκεία και Τοπικά Έθιμα

Πολιούχος του νησιού είναι ο Άγιος Ρηγίνος, που γιορτάζεται στις 25 Φεβρουαρίου με λιτανεία και πομπή από τη Χώρα έως το μοναστήρι του. Σημαντικό λαϊκό έθιμο είναι η Πρωτοτρυγιά (1η Σεπτεμβρίου), που σηματοδοτεί την έναρξη του τρύγου και συνοδεύεται από τελετουργίες για καλή χρονιά.

Οι κάτοικοι διατηρούν παραδοσιακές δοξασίες, όπως το ξεμάτιασμα (λιόκορμο), που γίνεται με προσευχές, νερό, λάδι ή κάρβουνο, δείχνοντας τη συνέχεια της λαϊκής παράδοσης.