Οι άνθρωποι που κάνουν το «μαζί» να σημαίνει περισσότερα

Οι καλύτερες αναμνήσεις γράφονται πάντα σε πληθυντικό

Υπάρχουν εφαρμογές που κολλάνε, μπαταρίες που αδειάζουν και Wi-Fi που εξαφανίζεται ακριβώς τη στιγμή που το χρειάζεσαι. Υπάρχει όμως και η φιλία: η μοναδική «σύνδεση» που, όταν είναι αληθινή, πιάνει σήμα ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φιλίας, στις 30 Ιουλίου, αξίζει να θυμηθούμε πως οι φίλοι δεν είναι εκείνοι που θα πατήσουν απλώς ένα «like» στη φωτογραφία μας. Είναι αυτοί που θα μας πουν ότι έχουμε σπανάκι στα δόντια, ότι το καινούργιο κούρεμα θέλει… λίγη εξοικείωση ή ότι, ναι, μάλλον δεν έπρεπε να στείλουμε εκείνο το μήνυμα στις δύο τα ξημερώματα.

Η φιλία δεν μετριέται με followers ούτε με stories. Μετριέται με εκείνα τα τηλεφωνήματα που ξεκινούν με το «Πού είσαι;» και τελειώνουν δύο ώρες αργότερα. Με τις αγκαλιές που δεν χρειάζονται εξηγήσεις, με τα γέλια που προκαλούν κοιλιακούς χωρίς γυμναστήριο και με τη σιωπή που δεν είναι ποτέ άβολη.

Κι ας μεγαλώνουμε. Κι ας τρέχουμε πίσω από δουλειές, υποχρεώσεις και ατελείωτες λίστες. Οι αληθινοί φίλοι έχουν έναν μαγικό τρόπο να συνεχίζουν την κουβέντα από εκεί που έμεινε, ακόμη κι αν πέρασαν μήνες.

Ίσως, λοιπόν, η 30ή Ιουλίου να είναι η καλύτερη αφορμή για κάτι απλό αλλά πολύτιμο: ένα τηλεφώνημα, έναν καφέ ή ένα μήνυμα που θα γράφει μόνο «Πώς είσαι;». Γιατί οι μεγάλες φιλίες δεν χρειάζονται μεγάλες αφορμές· χρειάζονται μόνο ανθρώπους που επιλέγουν, ξανά και ξανά, να είναι ο ένας δίπλα στον άλλο.

Και αν υπάρχει ένα «μυστικό» για μια καλύτερη ζωή, μάλλον δεν είναι κρυμμένο σε κάποιο εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης. Είναι κρυμμένο στις παρέες που γελούν δυνατά, στις αναμνήσεις που δεν ξεθωριάζουν και στους φίλους που κάνουν τις καλές στιγμές καλύτερες και τις δύσκολες πιο υποφερτές.