2ον Γυμνάσιο Λαγκαδά-H κυψέλη του σχολείου μας

Μαθιός Πόταγας: Το αδούλωτο φρόνημα συντρίβει τη σιδερόφραχτη στρατιά (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

Οι περισσότεροι στην Ελλάδα νομίζουμε πως η πρώτη αντιστασιακή πράξη ενάντια στη γερμανική κατοχή υπήρξε το κατέβασμα της σβάστικας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης στις 30 Μαΐου 1941 από τους δυο φοιτητές, Γλέζο και Σάντα. Τους πρόλαβε, ωστόσο, ένας νεαρότερος άτρομος Έλληνας, μια αληθινά ωραία και ηρωική ψυχή.

Ο Μαθιός Πόταγας, μαθητής της Ε΄ γυμνασίου στη Βαρβάκειο σχολή, διαμένει στην Αθήνα, αλλά αυτές τις μέρες βρίσκεται στη γενέτειρά του, τη Βυτίνα Αρκαδίας. Η εφηβική του καρδιά εδώ και μήνες, εδώ και χρόνια ζει τον παγκόσμιο χαλασμό και πάλλεται αγωνιστικά. Παλεύει εντός του με γνήσιο ελληνικό τρόπο. Όσα μαθαίνει στα σχολικά βιβλία για ήρωες τώρα νιώθει πως ξαναζωντανεύουν γύρω του με όσα θαυμαστά ακούει πως πραγματοποιήθηκαν από τους Έλληνες φαντάρους στα βουνά της Πίνδου. Αισθάνεται όμως πως και στις δικές του φλέβες κυλά το αίμα των ηρώων εκείνων που μάχονται μέσα στο διάβα των αιώνων για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας. Δεν αντέχει ούτε καν στην ιδέα της υποδούλωσης. Ποικίλες σκέψεις περνούν από το μυαλό του, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν.

Η Μεραρχία «Αδόλφος Χίτλερ», η καλύτερη μεραρχία αρμάτων μάχης της Γερμανίας συμμετέχει στην εισβολή εναντίον της Ελλάδας. Τώρα προχωρά προς τη δυτική Ελλάδα. Φθάνει στην Αιτωλοακαρνανία και πορεύεται προς Καλαμάτα με στόχο να εμποδίσει τα στρατεύματα που θα έφευγαν για τη Μέση Ανατολή. Ένα τμήμα της μεραρχίας ξεκινά από την Πύλο για την κατάληψη της Τρίπολης. Ο δημόσιος δρόμος περνά έξω από τη Βυτίνα…

2 Μαΐου 1941. Ο 17χρονος πληροφορείται πως τα άρματα μάχης των ναζί θα περάσουν δίπλα από το χωριό του. Όλο το είναι του αντιδρά. Κάπως πρέπει να χτυπήσει τη γερμανική φάλαγγα.  Είναι δεινός σκοπευτής. Να πάρει το όπλο του πατέρα του; Να επιχειρήσει ανατίναξη της γέφυρας; Τι να κάνει;

Σύμφωνα με μια εκδοχή ο Πόταγας άδειασε το όπλο του εναντίον των γερμανικών μηχανοκίνητων. «Κατάμονος, μόνος χωρίς να είναι οργανωμένος πουθενά, ούτε είχε παρέα, πήρε το πιστόλι του πατέρα του, το γέμισε και πήγε στη θέση Κουτρουμπή». Σύμφωνα όμως με την αδελφή του Μαθιού, αλλά και με βάση σχετικές έρευνες του Γλέζου, δεν χρησιμοποίησε τελικά το όπλο. Δεν εφάρμοσε την πρώτη σκέψη. Δε χτύπησε κανέναν. Δεν πήγε να σκοτώσει έναν – δυο Γερμανούς. Ήθελε να δηλώσει σταθερά κι αμετάκλητα, επίσημα και σοβαρά την άρνηση υποδούλωσης. Και γι’ αυτό ήταν διατεθειμένος να προσφέρει την ίδια του τη ζωή.

Πετάγεται, λοιπόν,  άοπλος μπροστά στους θηριώδεις κατακτητές. Υψώνει το χέρι του. Ο Μαθιός λεβέντικα και άφοβα τους φωνάζει: «Σταθείτε, δεν θα μας σκλαβώσετε! Θα μας πεινάσετε, θα μας κάψετε, θα μας σκοτώσετε, αλλά δεν θα μας νικήσετε. Είμαι εδώ μόνος, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα ακολουθεί.»

Ο γερμανός έκπληκτος ζητά από το διερμηνέα να μάθει τι λέει ο νεαρός. Εντυπωσιάζεται, αλλά και εξοργίζεται. Καταλαβαίνει πολύ καλά τη σοβαρότητα των λόγων του, αλλά και την ισχύ κάθε τέτοιας ελληνικής καρδιάς. Γι’ αυτό και σπεύδει με το αυτόματό του να τον εξοντώσει. Το θηρίο όμως δεν αρκείται στην απλή θανάτωση μιας τέτοιας γενναίας καρδιάς.  Αναγνωρίζει την αλήθεια αλλά και τον κίνδυνο που κρύβουν τα λόγια του νεαρού Έλληνα. Τον ενοχλεί αφόρητα ο αδούλωτος νους. Γι’ αυτό και δίνει εντολή να πολτοποιήσουν μ’ έναν ογκόλιθο το κεφάλι του νεκρού Ματθαίου.

Φοβήθηκε ο τύραννος ένα νεαρό παιδί το οποίο δε δίστασε να υψώσει το ανάστημά του στο περιβόητο Γ΄ Ράιχ και το στρατό του, τη στιγμή που ολόκληροι εθνικοί στρατοί άλλων χωρών έσκυβαν δουλικά το κεφάλι. Εδώ συνάντησε φρόνημα πρωτόγνωρα γενναίο. Τον τάραξε το αετίσιο βλέμμα του Έλληνα. Και τόσο ήταν το μίσος του ενάντια σε κάθε ύπαρξη με ελεύθερη σκέψη κι εθνική υπερηφάνεια που βάλθηκε να λιώσει το μυαλό του, ακόμα κι αν ήταν νεκρός. Ή μάλλον ήταν πολύ δικαιολογημένη η λύσσα και η φοβία του, γιατί όντως και νεκροί οι ήρωες μας εμπνέουν.  Ναι, με το θάνατό τους οι όντως ελεύθεροι συμπατριώτες μας περισσότερο μας πυροδοτούν στον αγώνα της λευτεριάς.

Οι κατακτητές νόμιζαν πως με τις αγριότητές τους θα μπορούσαν να ακυρώσουν αυτό το ελεύθερο φρόνημα των Ελλήνων. Γιατί σ’ εκείνο το συναπάντημα ο Μαθιός ενεργούσε στο όνομα ενός ολόκληρου λαού. Έτσι κινήθηκε. Ο ίδιος δεν αισθάνθηκε πως κάνει κάτι το ξεχωριστό, δεν έδρασε σαν άτομο, αλλά ως συνέχεια σ’ αυτό το ιερό ποτάμι των Ελλήνων ηρώων με την ίδια ηθική πίστη. Μάλλον ο γερμανός αξιωματικός αντιλήφθηκε πολύ καλύτερα το μέγεθος των λόγων αυτού του μοναχικού αγοριού. Κατάλαβε το βάρος που είχε η προειδοποίησή του και ξέσπασε με τόσο απάνθρωπο μένος στο άψυχο πτώμα, δίχως ίχνος σεβασμού προς το νεκρό. Πραγματικά εκείνο το μαγιάτικο μεσημέρι ο Πόταγας φαινόταν μόνος του, ένα τολμηρό γυμνασιόπαιδο με απερίσκεπτο για κάποιους ζήλο, με το παράτολμο θάρρος της νιότης. Η αλήθεια όμως είναι πως το παλικάρι εκείνη τη στιγμή σήκωνε στους ώμους του μια ολόκληρη ιστορία χιλιετηρίδων.

Βαριά κληρονομιά μας άφησες με την αυτοθυσία σου, Ματθαίε. Με τη στάση σου απέναντι στο γερμανό κατακτητή στέκεις ένας υπέροχος οδοδείκτης για το σήμερα. Τότε τα λόγια σου λειτούργησαν σαν προφητεία και απειλή μαζί. Και βγήκαν αληθινά. Μακάρι να βρούμε και σήμερα την ψυχική δύναμη και το ανάλογο ήθος για να τα προφέρουμε ξανά και μαζί να προσφέρουμε στην Ελλάδα μας το καλύτερο κομμάτι της ύπαρξής μας. Σαν κι εσένα.

Αγγελική Τσιραμπίδου, φιλόλογος

 

Drama festival 2026 (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ-ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ))

Το 2^ο Γυμνάσιο Λαγκαδά συμμετείχε με πολλή χαρά και ενθουσιασμό στο 3ο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου 2026 Drama Festival τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2026 στο θέατρο «Χρήστος Τσακίρης» στη Σταυρούπολη. Η ομάδα θεάτρου με υπεύθυνη καθηγήτρια τη φιλόλογο, κ. Τσιραμπίδου Αγγελική, παρουσίασε την κωμωδία «Χαρούμενες Διακοπές»!

Συμμετείχαν οι μαθητές: Πούλιου Σοφία, Πετρίδου Σταυρούλα – Χριστίνα, Καραγιάννης Χρήστος – Ιωάννης, Φουλίδου Χριστίνα, Κασατούρας Σταύρος, Χαριζάνη Ελένη, Μάρκου Δέσποινα, Τζιώρτζη Αφροδίτη, Μηνά Κατερίνα, Ξαντινίδου Δέσποινα, Γιαλακτσή Μαριλένα, Δεμερτζής Σταύρος, Λελέκη Θεοδώρα, Κεραμιδά Αποστολία, Ζυφλίδης Ιωάννης, Βασιλική Γαϊτατζή,   Τσατσανιάς Γιώργος.

Επίσης, συνόδευσε η υποδιευθύντριά μας κ Χρηστίδου Σταυρούλα και είχαμε και θεατές το τμήμα Α1.

Ήταν μια εμπειρία ξεχωριστή που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στο νου και την καρδιά μας!

Φιλολογικοί Αγώνες 2026 – 2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

Την Τρίτη, 28 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκαν οι 9οι Φιλολογικοί Αγώνες στις εγκαταστάσεις του Κολεγίου ΔΕΛΑΣΑΛ, στα Πεύκα Θεσσαλονίκης. "Στα μονοπάτια των μύθων, της ιστορίας και των λέξεων ...  ετυμοπλαθομυθιστοριογραφώ". Το 2^ο Γυμνάσιο Λαγκαδά συμμετείχε με υπεύθυνη  καθηγήτρια τη φιλόλογο Τσιραμπίδου Αγγελική και με τετραμελή ομάδα που απαρτίστηκε από τις μαθήτριες: Μιχαλοπούλου Αποστολία, Κεφαλίδου Ανδριάνα – Στυλιανή, Πετρίδου Σταυρούλα – Χριστίνα και Χοψονίδου Χριστίνα.

Ήταν ένα ς διαγωνισμός που απαιτούσε προετοιμασία, γνώσεις, ετοιμότητα, φαντασία και πολλές άλλες δεξιότητες. Αποκομίσαμε σίγουρα πολλά και απολαύσαμε το διαγωνισμό μαζί με πολλά παιδιά από διάφορα άλλα σχολεία.

Η ομάδα μας είχε υψηλότατη βαθμολογία. Είχε το προβάδισμα σχεδόν σε όλο τον πρώτο γύρο και τελικά κατέκτησε την 5^η θέση με μικρή διαφορά. Τα κορίτσια μας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για την εξαιρετική τους επίδοση, που τονίστηκε δημοσίως με έκδηλο θαυμασμό για τη λέξη που συνέθεσαν και από την καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας Α.Π.Θ. και κριτή των αγώνων, κ. Χρίτη Μαρία.

Μπράβο, παιδιά! Εκπροσωπήσατε επάξια το 2^ο Γυμνάσιο Λαγκαδά!

Bravo schools 2026 2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

4ο ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ I YOU WE! ΕΧΟΥΜΕ ΦΩΝΗ 2026 – 2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ-ΜΕΛΙΔΟΥ)

ΤΑΙΝΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ»

Την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 είχαμε τη χαρά όλο το 2^ο Γυμνάσιο να πάμε σινεμά! Παρακολουθήσαμε την ταινία «Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον ουρανό». Αρκετά παιδιά είχαν δει κάποια επεισόδια ή αποσπάσματα από τη σειρά, αλλά η συνεχόμενη παρακολούθηση της ταινίας μας άφησε όλους πολύ ικανοποιημένους, συγκινημένους και ενθουσιασμένους.

Πρόκειται για μια πολύ προσεγμένη παραγωγή με υπέροχα μηνύματα αγάπης, θυσίας, προσφοράς μέσα από τη συγκλονιστική παρουσίαση της ζωής του αγαπημένου μας σύγχρονου αγίου που θα μας μείνει αξέχαστη!

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ padlet ! (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

https://padlet.com/aggelikitsiram/padlet-nh6nxh6z147xjw8

Το πολιτιστικό πρόγραμμα λαογραφίας «Ήθη κι έθιμα» έφτασε στο τέλος του και για φέτος με τις πασχαλινές εργασίες της Α΄γυμνασίου σχετικά με έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Κάποιες καλλιτεχνικές φύσεις δημιούργησαν χειροποίητες αφίσες, ζωγράφισαν, άλλοι συνέθεσαν κολάζ, άλλοι έφτιαξαν ηλεκτρονικές παρουσιάσεις και τελικά όλοι μαζί εμπλουτίσαμε τις γνώσεις μας γύρω από τα ποικίλα έθιμα του λαού μας!

ΑΥΓΟΤΣΟΥΓΚΡΙΣΜΑΤΑ 2026 ! (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

Με πολλή χαρά και φέτος πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός «αυγοτσουγκρίσματα». Στο πλαίσιο του πολιτιστικού λαογραφικού προγράμματος για τα Ήθη και τα Έθιμα των διαφόρων εορτών την Τρίτη 21 Απριλίου 2026 έγιναν στο 2^ο Γυμνάσιο Λαγκαδά αγώνες για το πιο γερό αυγό! Ο νικητής κάθε τάξης εκπροσώπησε τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες στον τελικό γύρο και παραδόθηκαν τα 4 βραβεία σε αυτούς που έμειναν «άσπαστοι» μέχρι τέλους!

Είναι ένα έθιμο πασχαλινό που μας δίνει χαρά και το περιμένουμε κάθε χρόνο με πολύ ενθουσιασμό! Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Συμμετοχή στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Δοκιμίου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

«Το ηγετικό πρότυπο του Βενιζέλου, 90 χρόνια μετά τον θάνατό του» ήταν το θέμα του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Δοκιμίου που προκήρυξε το Εθνικό Ίδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Ο διαγωνισμός  διεξάγεται ανελλιπώς από το 2002 με την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας,  Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και φέτος για πρώτη φορά απευθύνθηκε ταυτόχρονα στους μαθητές και τις μαθήτριες της Γ΄ τάξης των Γυμνασίων και της Γ΄ τάξης των Γενικών Λυκείων (δημόσιων και ιδιωτικών) της χώρας και των ελληνικών σχολείων της Ομογένειας.

Για πρώτη φορά το 2^ο Γυμνάσιο Λαγκαδά συμμετείχε με ένα εξαιρετικά καλογραμμένο και ώριμο δοκίμιο 4000 λέξεων (σύμφωνα με τις οδηγίες του διαγωνισμού) που συνέθεσε μετά από ενδελεχή μελέτη η μαθήτρια της Γ΄ γυμνασίου, Αποστολία Μιχαλοπούλου, σκιαγραφώντας την προσωπικότητα του Βενιζέλου με πληρότητα και αποτυπώνοντας αμφότερες τις πλευρές θαυμαστών και επικριτών. Το εγχείρημα υπήρξε δύσκολο, κοπιώδες αλλά και τολμηρό.

Μπορεί να μην έλαβε ένα από τα τρία βραβεία που απονεμήθηκαν πανελληνίως, ωστόσο λάβαμε τα συγχαρητήρια της επιτροπής για το μεστό λόγο του δοκιμίου της Αποστολίας! Τη συγχαίρουμε για το ποιοτικό της πόνημα και την ευχαριστούμε που εκπροσώπησε το σχολείο μας με το εκτενές έργο της.

Ακολουθεί ενδεικτικό απόσπασμα:

«Κατά την πάροδο των αιώνων, η Ελλάδα ανέδειξε πλήθος ηγετικών φυσιογνωμιών που σημάδεψαν με τη δράση τους την ιστορική πορεία του έθνους. Ανάμεσα τους, ωστόσο, αναδύεται η μορφή του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος δεσπόζει στη συλλογική ιστορική μνήμη ως μια από τις πλέον καθοριστικές προσωπικότητες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Παρά το γεγονός ότι προερχόταν από μια οικογένεια με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, που με βάση τα κοινωνικά κριτήρια της εποχής χαρακτηρίζονταν δυσμενείς, κατόρθωσε χάρη στην επιμονή, τη διορατικότητά και την πνευματική του οξύτητα να διαμορφώσει πολλές πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας, πετυχαίνοντας με αυτόν τον τρόπο το μεγαλεπήβολο όραμά του…»

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ «Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ» (ΤΣΙΡΑΜΠΙΔΟΥ)

Δύο μαθήτριες κι ένας μαθητής του γυμνασίου μας συμμετείχαν στον 10^ο Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα "Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ". Η μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου Χαριζάνη Ελένη έστειλε το ποίημα «Το θαύμα των λίγων», η μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου Μηνά Κατερίνα πήρε μέρος με το ποίημα «Το παλικάρι των Οχυρών», ενώ ο μαθητής της Α΄ γυμνασίου Κασατούρας Σταύρος έστειλε συνδυασμό ζωγραφιάς και ποιήματος.

Μπορεί στα τελικά αποτελέσματα να μην έλαβαν κάποια διάκριση, όμως τους αξίζουν συγχαρητήρια για την όμορφη προσπάθεια και για τη δημιουργική τους δραστηριοποίηση. Τους ευχαριστούμε που εκπροσώπησαν το σχολείο μας με τόσο αξιόλογα έργα!

Ακολουθούν τα ποιήματα και η ζωγραφιά:

                            << Το θαύμα των λίγων >> ( Χαριζάνη Ελένη)

Εκεί  που η ιστορία τα σύνορα ορίζει.

Εκεί που η γη θυμάται και ποτέ δεν σιωπά.

Η δόξα της πατρίδας μας ακόμα ψιθυρίζει.

Ονόματα γενναίων που ο χρόνος δεν ξεχνά.

Στα οχυρά ο βράχος ακόμα διηγείται,

πως η ψυχή του Έλληνα ποτέ δεν προσκυνάει.

Αλλά με πίστη στον Θεό καθένας πολεμάει

και την πατρίδα τη γλυκιά με θάρρος την τιμάει.

<<Τα οχυρά δεν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται!>>

Οι Έλληνες το διαλαλούν.

Σαν άλλοι Λεωνίδες τα σύνορα φυλούν.

Κι είχαν την Παναγία δίπλα τους κραταιό φρουρό,

δύναμη να τους δίνει στον άνισο χορό.

Ενίσχυση, ενθάρρυνση, ουράνιο φυλαχτό!

Ίτσιος: σπουδαίος μαχητής! Σαν έμεινε αυτός μόνος,

δεν έχασε την πίστη για την λευτεριά ,

πολέμησε αετίσια μέχρι τη τελευταία κανονιά .

Με το κορμί του έφραξε του εισβολέα τον δρόμο,

γεννώντας στον κατακτητή θαυμασμό, απορία, τρόμο.

Το αίμα των αγωνιστών έβαψε χώμα ιερό.

Πότισε τις ρίζες και βλάστησε φρόνημα γνήσια ελληνικό.

Μας έμαθε πως η θυσία φέρνει της ελευθερίας το φως,

και μια τρανή αλήθεια: πως τη λευτεριά μας την ευλόγησε ο Θεός!

Η γαλανόλευκη σημαία τώρα ψηλά στον ουρανό,

ανεμίζει  περήφανη, με το σταυρό της σύμβολο φωτεινό.

Δεν είναι λάβαρο απλό, είναι μνήμη, έχει ψυχή ,

Είναι τον οχυρών το << ΟΧΙ>> που ακόμα αντηχεί.

Μεγάλη ευγνωμοσύνη στους ήρωες χρωστάμε.

Κι ένα ευχαριστώ μες στην καρδιά κρατάμε.

Στις ψυχές μας μέσα αθάνατοι θα μείνουν,

μια παρακαταθήκη υψηλή στους ώμους μας αφήνουν.

Το παλικάρι των Οχυρών (Μηνά Κατερίνα)

Κάνω βήματα πίσω στο χρόνο

και φτάνω στις βουνοπλαγιές

που γράφτηκε ιστορία

με δάκρυ και με πόνο.

Μπροστά μου μια μορφή

ολοφώτεινη, γενναία με προσκαλεί:

Ένας στρατιώτης με χακί!

Κι εγώ με λαχτάρα τον ακολουθώ

στην Ομορφοπλαγιά… να μάθω και να τον μιμηθώ!

Σχέδια κάνω για το μέλλον το δικό μου

πάνω στη θυσία και στο αίμα το δικό του.

Δημήτρη τον λέγανε, είχε γυναίκα και παιδιά

ζούσε σε όμορφο χωριό ειρηνικά κι αρμονικά.

Μα όταν χρειάστηκε η πατρίδα υπερασπιστές

στα σύνορα έτρεξε με άλλους αγωνιστές.

Στα οχυρά τα θρυλικά έταξαν όλοι την ζωή τους,

στο Ρούπελ το ηρωικό πάλεψαν για την τιμή τους,

στις ρούγες της αθανασίας άφησαν το κορμί τους

στου Παραδείσου τις αυλές πέταξε η ψυχή τους.

Για την δική μου λευτεριά έγινε αυτός θυσία…

Έμειναν πίσω ορφανά αλλά με περηφάνια στην καρδιά!

Για του πατέρα τους την άδολη ανδρεία,

για το λιθαράκι του στου τόπου την ελευθερία.

Με το Δουράτσο αρχηγό, τον Λεωνίδα πρότυπο

«Μολών Λαβέ» φωνάξανε

στους τοίχους το εγράψανε!

Στους Γερμανούς τον δρόμο φράξανε!

Τη νιότη τους στο βωμό της πατρίδας τάξανε.

Απόρησαν όλοι οι εχθροί, γιατί οι Έλληνες ήταν λιγοστοί

μα η αντίστασή τους θαυμαστή.

Πήραν απάντηση μοναδική που αντήχησε σε όλη τη γη:

«Τα οχυρά δεν παραδίνονται, καταλαμβάνονται»!

Έτσι, τα αρχαία κατορθώματα στο Ρούπελ επαναλαμβάνονται.

Ο Ίτσιος έμεινε στο τέλος μόνος να πολεμά

μα είχε λιονταρίσια καρδιά

κέρδισε τον εχθρών το θαυμασμό

με τέτοιο άφθαστο ηρωισμό.

Σεμνά απάντησε πως έκανε το καθήκον του για την πατρίδα 

και ας ήξερε πως δεν έχει για την ζωή του ελπίδα.

Έφυγε ως ήρωας και μάρτυρας για τον ουρανό

αφήνοντας πίσω του παράδειγμα λαμπρό

σε μένα και σε κάθε παιδί νεαρό.

Η γνωριμία μου με την φυσιογνωμία αυτή

στο μυαλό μου έχει χαραχτεί,

στη σκέψη μου κυριαρχεί,

στα όνειρά μου έχει μπει,

το είναι μου έχει αλλοιωθεί!

Τέτοιοι αγωνιστές αγνοί

είναι για μένα οδοδείκτες φωτεινοί.

Μακάρι ιχνηλάτες πίσω του

να γίνουμε πολλοί,

μια νέα γενιά με φλέβα ηρωική!

Κασατούρας Στάυρος, : Ζωγραφιά και Ποίημα