Στα πλαίσια του προγράμματος eTwinning, οι μαθητές μας συμμετείχαν σε μια
βιωματική εκπαιδευτική δράση με στόχο τη γνωριμία με την τοπική πολιτιστική
κληρονομιά και την κατανόηση της ιστορικής συνέχειας του τόπου μας. Η επίσκεψη
στον ιστορικό ναό «Κοιμήσεως της Θεοτόκου – Μητρόπολη» της πόλης μας,
αποτέλεσε μια εξαιρετική ευκαιρία για μάθηση, έξω από τα όρια της σχολικής
αίθουσας.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης οι μαθητές παρατήρησαν την αρχιτεκτονική του
ναού, τις αγιογραφίες, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, ενώ παράλληλα, εξαιρετικά
σημαντική στιγμή υπήρξε η συνομιλία τους, με τον προϊστάμενο του ναού, πατήρ
Ελευθέριο Χαραλαμπίδη. Με απλό και κατανοητό τρόπο τους παρουσίασε την
ιστορία του ναού και τους εξήγησε, πώς αυτός συνδέεται με σημαντικά γεγονότα της
τοπικής ιστορίας.
Ο ναός χτίστηκε στη χριστιανική συνοικία Βαρόσι, με σουλτανικό φιρμάνι του
Αμπτούλ Μετζίτ Α΄ το 1858, ύστερα από έκκληση των κατοίκων, για άδεια
ανέγερσης του ναού, μέσω του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Κύριλλου Ζ,
επωφελούμενοι από το Χατ-ι χουμαγιούν. Το συγκεκριμένο φιρμάνι σώζεται ως
σήμερα. Χτίστηκε σε ιδιωτικά κτήματα, με χρήματα των πιστών και προσωπική
εργασία. Ο θρύλος θέλει να έχει χτιστεί εξ ολοκλήρου με κρασί, θέλοντας οι
κάτοικοι να επιταχύνουν την ανέγερσή του, όταν ο Μπέης της περιοχής, στέρησε
στους κατοίκους το νερό και μάλιστα, κάτω από τις απειλές των Τούρκων κατοίκων
προσπαθώντας να αποτρέψουν την ανέγερσή του στην ιερή γι’ αυτούς πόλη, Γενιτζέ-
Βαρντάρ.
Στη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε, ο ναός συνδέθηκε με την ιστορία της πόλης
τόσο στον Μακεδονικό Αγώνα με τους Κομιτατζήδες που κάτω από αντίξοες
συνθήκες διατηρήθηκε η θρησκεία και η γλώσσα, όσο και στους Βαλκανικούς
πολέμους. Στο ναό έγινε η νεκρώσιμη ακολουθία για τους πεσόντες της Μάχης των
Γιαννιτσών και η πρώτη δοξολογία στην ελεύθερη πλέον από τους Τούρκους πόλη ,
στις 21 Οκτωβρίου 1912 (την επομένη της μάχης). Αλλά και μετά τη Μικρασιατική
Καταστροφή, αποτέλεσε θρησκευτικό και κοινωνικό κέντρο για τους πρόσφυγες που
εγκαταστάθηκαν στη γύρω περιοχή. Υπήρξε καταφύγιο κατά τα χρόνια της Κατοχής,
ενώ προφορικές μαρτυρίες αναφέρουν πως ο εξωνάρθηκας του ναού στέγασε
οικογένειες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Αναφέρεται ως Μητρόπολη, γιατί επί εννέα χρόνια, από το 1924 μέχρι το 1932,
υπήρξε έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Γιαννιτσών και Γουμενίσσης
.Οι μαθητές δημιούργησαν το παρακάτω σταυρόλεξο.
