Με αφορμή τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα eTwinning για την προστασία των μνημείων, επιλέξαμε με τρεις μαθητές της παράλληλης στήριξης να γνωρίσουμε και να αναπαραστήσουμε τον Παρθενώνα. Η δράση μας ξεκίνησε με ερευνητικό χαρακτήρα, καθώς αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο και παρακολουθήσαμε σχετικά ντοκιμαντέρ, εμβαθύνοντας στην ιστορία και τον τρόπο οικοδόμησης του εμβληματικού αυτού ναού. Μάθαμε επίσης τις αξίες που αυμβολίζει όπως της δημοκρατίας, της θέλησης, της δημιουργικότητας και του ωραίου. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε σχέδια της Ακρόπολης που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία εκτυπώσαμε σε σκληρό χαρτόνι, τα κολλήσαμε πάνω σε μακετόχαρτο και τα κόψαμε προσεκτικά για να αποτελέσουν τα οικοδομικά υλικά της κατασκευής μας.

Το επόμενο στάδιο περιλάμβανε τη σταδιακή συναρμολόγηση του μνημείου, όπου τα παιδιά, δουλεύοντας ομαδικά και με εξαιρετική συγκέντρωση, άρχισαν να στήνουν τους κίονες, το αέτωμα και τις διακοσμητικές ζώνες της πρόσοψης. Μέσα από τη διαδικασία του κοψίματος, του κολλήματος και της σύνθεσης των υλικών, οι μαθητές όχι μόνο διοχέτευσαν τη δημιουργικότητά τους, αλλά συνδέθηκαν βιωματικά με την πολιτιστική μας κληρονομιά, κατανοώντας έμπρακτα την αξία και την ανάγκη προστασίας των ιστορικών μνημείων.

Οι μαθητές της Ε2 τάξης δημιούργησαν μια ψηφιακή παρουσίαση αφιερωμένη στα αγάλματα και τα μνημεία της πόλης των Γιαννιτσών ,ταξινομημένη χρονολογικά.Μέσα από την έρευνα ,τη συνεργασία και τη δημιουργική επεξεργασία πληροφοριών ,γνώρισαν σημαντικές στιγμές της ιστορίας του τόπου τους και ανακάλυψαν τη σημασία των μνημείων ως φορέων πολιτιστικής μνήμης .

Η δράση βοήθησε τα παιδιά να συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν ,να καλλιεργήσουν ιστορική συνείδηση και να αναπτύξουν δεξιότητες ψηφιακής παρουσίασης και ομαδικής εργασίας.Η παρουσίαση αποτελεί ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο και στην πολιτιστική κληρονομιά των Γιαννιτσών.

Η παρουσίαση δημιουργήθηκε με την εφαρμογή canva.

Οι μαθητές της Ε2 τάξης ανέλαβαν τη συμβολική "υιοθεσία"του Ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.Μέσα από έρευνα,συζήτηση ,δημιουργικές δραστηριότητες  και ψηφιακά εργαλεία ,γνώρισαν την ιστορική και πολιτιστική αξία του μνημείου.Παράλληλα ευαισθητοποιήθηκαν σε θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας ,δημιουργικότητας και ενεργού πολιτειότητας .Η δράση συνέβαλε στην ενίσχυση του σεβασμού προς την τοπική ιστορία  και στην καλλιέργεια υπέυθυνης στάσης απέναντι στα μνημεία του τόπου μας.

Στην ανατολική είσοδο της πόλης μας βρίσκεται ένα πολύ σημαντικό μνημείο, το Ηρώο της Μάχης των Γιαννιτσών, που οι κάτοικοι το αποκαλούν «Μαύρο Άγαλμα», λόγω του σκούρου και γυαλιστερού χρώματός του. Το μνημείο είναι αφιερωμένο στους Έλληνες στρατιώτες που πολέμησαν στη Μάχη των Γιαννιτσών, στις 19 και 20 Οκτωβρίου 1912, κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.

Η μάχη αυτή ήταν πολύ σημαντική, γιατί οδήγησε στην απελευθέρωση των Γιαννιτσών από τους Οθωμανούς και στην ενσωμάτωση της πόλης στο ελληνικό κράτος. Για τους Οθωμανούς, τα Γιαννιτσά θεωρούνταν ιερή πόλη. Η νίκη των Ελλήνων βοήθησε επίσης σημαντικά στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης λίγες ημέρες αργότερα.

Το μνημείο κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Γρηγόρη Ζευγώλη την περίοδο 1925–1927, μετά από διαγωνισμό του Υπουργείου Στρατιωτικών. Είναι φτιαγμένο από ορείχαλκο και έχει εντυπωσιακή μορφή.

Στη βάση του γλυπτού βλέπουμε έναν πεσμένο Έλληνα στρατιώτη. Δίπλα του βρίσκεται μια γυναικεία μορφή που συμβολίζει την Ελλάδα και τον κρατά με θλίψη και αγάπη. Στην κορυφή υπάρχει ένας άγγελος που γράφει τη θυσία των ηρώων στις σελίδες της ιστορίας, δίπλα σε μια φλόγα που συμβολίζει την αιώνια μνήμη.

Πολλοί πιστεύουν ότι το Ηρώο λειτουργεί και ως επιτύμβιο μνημείο, γιατί υπάρχουν αναφορές ότι στη βάση του μέσα σε κρύπτη,  ίσως φυλάσσονται τα οστά των στρατιωτών που έπεσαν στη μάχη.

Σήμερα, το «Μαύρο Άγαλμα» θυμίζει σε όλους μας τη γενναιότητα και τη θυσία των ανθρώπων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Η Μάχη των Γιαννιτσών έγινε στις 19 και 20 Οκτωβρίου 1912 και ήταν μία από τις πιο σημαντικές μάχες των Βαλκανικών Πολέμων. Οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν με θάρρος και κατάφεραν να νικήσουν τους Οθωμανούς. Έτσι, απελευθερώθηκαν τα Γιαννιτσά και λίγο μετά και η Θεσσαλονίκη.

Στη μάχη αυτή, οι Οθωμανοί είχαν δυνατές θέσεις στην περιοχή του νεκροταφείου και του Πενταπλατάνου. Οι Έλληνες εύζωνοι πολέμησαν γενναία, έσπασαν την άμυνα και ανάγκασαν τους αντιπάλους να υποχωρήσουν.

Σήμερα, στο σημείο αυτό, υπάρχει το Μνημείο Πεσόντων της Μάχης των Γιαννιτσών. Είναι μια μαρμάρινη στήλη που φτιάχτηκε το 2012, όταν συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη μάχη. Πάνω της είναι γραμμένα τα ονόματα των στρατιωτών που έπεσαν στη μάχη.

Το μνημείο αυτό μας θυμίζει τη γενναιότητα των στρατιωτών και τη σημασία της ελευθερίας.

Ένας ιστορικός χώρος μνήμης, αφιερωμένος στα θύματα της σφαγής του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Στον Ομαδικό Τάφο είναι θαμμένοι οι εκτελεσθέντες Γιαννιτσιώτες της 14ης Σεπτεμβρίου 1944. Το μνημείο βρίσκεται στην Οδό 14ης Σεπτεμβρίου κοντά στην Πλατεία Μάγγου  και στο 1ο  Δημοτικό Σχολείο Αποτελείται από μία ανάγλυφη στήλη γυναικείας μορφής που θρηνεί, όπου στη βάση αναγράφεται η φράση:

«Ο ΔΗΜΟΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ 110 ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΝ 14ΗΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944»

Σε απόσταση δύο  μέτρων είναι τοποθετημένη μαρμάρινη στήλη, όπου αναγράφονται τα ονόματα των νεκρών. Δημιουργός του έργου ήταν ο γλύπτης Θανάσης Μηνόπουλος και το μνημείο ανεγέρθηκε από τον Δήμο Γιαννιτσών το 1976.

Την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 1944, ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ενώ η έκβαση του πολέμου είχε πλέον κριθεί, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής διέταξαν τη συγκέντρωση των κατοίκων της πόλης: τα γυναικόπαιδα στο πάρκο του Αγίου Γεωργίου και τους άνδρες στο 1ο Δημοτικό Σχολείο. Επειδή θεώρησαν μικρό τον αριθμό των συγκεντρωμένων, περιπολούσαν στην πόλη ασκώντας βία και συλλαμβάνοντας αθώους πολίτες.

Στη συνέχεια, ανάγκασαν ορισμένους από τους συλληφθέντες να ανοίξουν ένα μεγάλο ομαδικό τάφο και κατόπιν προχώρησαν στην εκτέλεσή τους, ως αντίποινα για τη δράση της Εθνικής Αντίστασης στην περιοχή. Η σφαγή στα  Γιαννιτσά έμεινε για πάντα στη μνήμη των κατοίκων της πόλης, θυμίζοντας τη μεγάλη θυσία και τον αγώνα των ανθρώπων που χάθηκαν εκείνη τη δύσκολη εποχή για την ελευθερία.

Ως δράση φιλαναγνωσίας ,οι μαθητές /μαθήτριες της Ε΄τάξης με τη δασκάλα τους Πομάκη Ευανθία εργάστηκαν δημιουργικά με αφορμή το βιβλίο "Όταν έφυγαν ..τ' αγάλματα"της Αγγελικής Δαρλάση.

Αφού γνωρίσαν την ιστορία και συζητήσαν τα συναισθήματα και τα μηνύματα του βιβλίου,οι μαθητές προχώρησαν σε εικαστικές δημιουργίες εμπνευσμένες από το περιεχόμενό του.Στη συνέχεια ,αξιοποιήσαν τις δημιουργίες αυτές για την παραγωγή ψηφιακής παρουσίασης.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή ,οι μαθητές:

• καλλιέργησαν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους

• εξοικειώθηκαν με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων

• συνεργάστηκαν και εξέφρασαν τα συναισθήματά τους

• προσέγγισαν την ιστορία και τον πολιτισμό με βιωματικό τρόπο

  Η παρουσίαση αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια που αποτυπώνει τη ματιά των παιδιών πάνω στο βιβλίο και αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης ως μέσο έκφρασης και μάθησης.

  Η παρουσίαση δημιουργήθηκε με την εφαρμογή genially.

Στο πλαίσιο των δράσεων του eTwinning οι μαθητές της Στ΄τάξης με τη δασκάλα τους Καλιωτάκη Κυριακή  επισκέφθηκαν
το Μνημείο Αγωνιστών Ελευθεροχωριτών .

Η επίσκεψη έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την
τοπική ιστορία με έναν άμεσο και ουσιαστικό τρόπο. Παρατηρώντας το
μνημείο και ακούγοντας την αφήγηση των γεγονότων, εξέφρασαν
απορίες, σκέψεις και συναισθήματα, δείχνοντας ενδιαφέρον και σεβασμό.
Μέσα από αυτή την εμπειρία, οι μαθητές κατανόησαν τη σημασία της
ιστορικής μνήμης και προβληματίστηκαν για τις συνέπειες του πολέμου,
αναδεικνύοντας παράλληλα την αξία της ειρήνης, της αλληλεγγύης και
της συνεργασίας.
Η δράση αποτέλεσε μια σημαντική στιγμή μάθησης, που συνέδεσε το
παρελθόν με το παρόν και ενίσχυσε τη συναισθηματική και κοινωνική
ανάπτυξη των παιδιών, μέσα από ένα Άτυπο περιβάλλον μάθησης και μια
προσέγγιση Βιωματικής μάθησης.

     Μνημείο Αγωνιστών Ελευθεροχωριτών .

    Ένα σημείο που κρατά ζωντανή τη μνήμη ενός δύσκολου γεγονότος του παρελθόντος. Το 1944,κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα, το χωριό Ελευθεροχώρι καταστράφηκε ολοκληρωτικά και αρκετοί κάτοικοι έχασαν τη ζωή τους. Με Προεδρικό Διάταγμα έχει χαρακτηριστεί «μαρτυρικό χωριό» και ο Δήμος Πέλλας συμμετέχει στο Δίκτυο
Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας.

    Το Ελευθεροχώρι, ήταν χτισμένο στους πρόποδες του Πάικου, από
πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής κυρίως από το Ακ-Νταγ-Μαντέν. Από
την αρχή της Κατοχής, το χωριό μπήκε στο στόχαστρο των Γερμανών.
Τόσο η γεωγραφική του θέση και η συχνή επαφή με τους αντάρτες που
βρίσκονταν στο βουνό, όσο και η ενίσχυσή τους από τους κατοίκους με
κάθε μέσο, οδήγησαν σε αντίποινα και καταστροφές από τους Γερμανούς
και τους συνεργάτες τους, τους Ταγματασφαλίτες.
Στις αρχές του Μαρτίου, το χωριό λεηλατήθηκε για δύο ημέρες από
Γερμανούς και Τατάρους. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 23 Μαρτίου 1944,
Γερμανοί και Ταγματασφαλίτες περικύκλωσαν το χωριό, δολοφόνησαν
19 κατοίκους (ανάμεσά τους και δύο βρέφη) και το πυρπόλησαν.

Όσοι κατάφεραν να διαφύγουν, βρήκαν καταφύγιο σε γειτονικά χωριά
και αργότερα επέστρεψαν για να θάψουν τους νεκρούς τους σε ομαδικό
τάφο. Μετά από αυτή την καταστροφή, το Ελευθεροχώρι εγκαταλείφθηκε και
οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στα Γιαννιτσά.

Ως  ψηφιακή δράση δημιουργήσαν το παρακάτω αρχείο συμπλήρωσης κενού.

Οι μαθητές της Τετάρτης   με αγκαλιά το βιβλίο της Ιστορίας τους και τη δασκάλα τους Χατζηασλανίδου Δέσποινα ξεκίνησαν το "ταξίδι τους" στους δρόμους της πόλης. Προσέγγιζαν αγάλματα, διάβαζαν τις επιγραφές, προσπαθώντας να εντοπίσουν αγάλματα των κλασικών χρόνων που υπήρχαν στην πόλη τους. Και το άγαλμα που τους συγκίνησε δεν άργησε να φανεί... ΄Ηταν αυτό του Φιλίππου Β’. Ένα άγαλμα που μέχρι τότε δεν είχαν προσέξει.... Περίεργο, γιατί ήταν τεράστιο! Ίσως να φταίει το σημείο που ήταν τοποθετημένο ίσως πάλι να φταίει το παιχνίδι τους στη γειτονική παιδική χαρά που μέχρι τότε τους συνέπαιρνε....

Τώρα όμως ήταν εδώ για να το γνωρίσουν.... Κι αυτό σαν να το κατάλαβε, σαν να τους περίμενε από καιρό, σήκωσε το χέρι του για να τους χαιρετίσει.Αν θες να μάθεις περισσότερα για την υιοθεσία του Φιλίππου από τους μαθητές του Δ1 καθώς και ένα παιχνίδι γνώσεων που ‘φτιάξαν θα το βρεις εδώ: