Σε κάθε περιστατικό εκφοβισμού υπάρχει και ο παρατηρητής: αυτός που βλέπει, ακούει και γνωρίζει, αλλά δεν συμμετέχει άμεσα. Συχνά πιστεύει ότι δεν έχει ευθύνη. Όμως η σιωπή δεν είναι πάντα ουδέτερη.
Ο φόβος ή η αμηχανία μπορεί να μας κρατήσουν πίσω, όμως ακόμη και μια μικρή πράξη υποστήριξης μπορεί να κάνει τη διαφορά. Στο σημερινό Εργαστήριο Δεξιοτήτων μιλάμε για τη δύναμη της επιλογής και για το πώς ο παρατηρητής μπορεί να γίνει σύμμαχος.
Γιατί πολλές φορές, η αλλαγή ξεκινά από εκείνον που τόλμησε να μη μείνει θεατής.
