Αναδείχθηκε σε κορυφαία μορφή του ειρηνιστικού κινήματος με τη δημοσίευση του βιβλίου της Die Waffen nieder! (Κάτω τα όπλα!) το 1889 και με την ίδρυση ειρηνιστικής οργάνωσης δυο χρόνια αργότερα.
Εργάστηκε για μικρό διάστημα ως γραμματέας του Άλφρεντ Νόμπελ και είχε μαζί του μακρά αλληλογραφία ως το θάνατό του το 1896. Θεωρείται ότι επηρέασε την απόφασή του να συμπεριλάβει και το Βραβείο Ειρήνης Νόμπελ μαζί με τα υπόλοιπα που θεσμοθέτησε στη διαθήκη του. Η ίδια είναι η πρώτη γυναίκα στην οποία δόθηκε το βραβείο αυτό, το 1905.