EΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ-Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΟΥ

by ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΜΑΡΙΑ

Η ενασχόλησή μας σχετίζεται με :Πολιτισμός του τόπου μου-Δήμος Διονύσου -Ανοιξη-Μαραθώνας-Βραυρώνα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ 1:ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ 2:ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ 3: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Κ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ 4 :ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ 4:ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (είμαι δήμαρχος)

Σημαντικά Στοιχεία

Τοποθεσία: Βρίσκεται στους πρόποδες του Πεντελικού Όρους, βορειοανατολικά της Αθήνας.

Ιστορικά Στοιχεία και Εξέλιξη

Παλαιότερη Ονομασία: Η περιοχή ήταν παλαιότερα γνωστή με το όνομα «Μπογιάτι» (συγκεκριμένα Άνω Μπογιάτι, σε αντίθεση με το Κάτω Μπογιάτι που είναι ο σημερινός Άγιος Στέφανος).

Η Έλευση των Προσφύγων (1922-1924)

Προσφυγικός Οικισμός :Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η περιοχή επιλέχθηκε για την εγκατάσταση προσφύγων. Το 1924 ιδρύθηκε επίσημα ο οικισμός Νέο Μπογιάτι, όπου εγκαταστάθηκαν οικογένειες κυρίως από την Κωνσταντινούπολη και τη Μικρά Ασία.

Μετονομασία σε "Άνοιξη"

Η Αλλαγή: Το 1954, στο πλαίσιο της προσπάθειας εξελληνισμού των τοπωνυμίων με ξενική προέλευση, το Νέο Μπογιάτι μετονομάστηκε επίσημα σε Άνοιξη. Το όνομα επιλέχθηκε λόγω του όμορφου φυσικού περιβάλλοντος και της ανθοφορίας της περιοχής κατά τους εαρινούς μήνες.

. Σύγχρονη Εποχή

Αστικοποίηση: Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, η Άνοιξη άρχισε να χάνει τον αμιγώς αγροτικό της χαρακτήρα. Η βελτίωση των οδικών αξόνων (Εθνική Οδός) και η αναζήτηση καλύτερης ποιότητας ζωής οδήγησαν σε μεγάλη οικιστική ανάπτυξη, μετατρέποντάς την σε ένα από τα πιο δημοφιλή βόρεια προάστια.

Η καθημερινή ζωή στο Παλαιό Μπογιάτι (τη σημερινή Άνοιξη) μέχρι και τα μέσα του 20ού αιώνα ήταν σκληρή, απόλυτα συνδεδεμένη με τη φύση, την αγροτική παραγωγή και την απομόνωση από το αστικό κέντρο της Αθήνας

Σπίτια: Τα πρώτα σπίτια ήταν απλά, μονώροφα ή χαμόσπιτα, φτιαγμένα με πέτρα και λάσπη, χωρίς σύγχρονες ανέσεις.

Νερό και Ρεύμα: Δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα ή δίκτυο ύδρευσης. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν λάμπες πετρελαίου και έπαιρναν νερό από πηγάδια και φυσικές πηγές της περιοχής.

Απομόνωση: Μέχρι να ανοίξει η Λεωφόρος Μαραθώνος και να ασφαλτοστρωθούν οι δρόμοι, η μετακίνηση γινόταν με κάρα, ζώα ή με τα πόδια μέσα από χωμάτινα μονοπάτια.o Σιδηροδρομικός σταθμός έπαιξε σημανκό πόλο στηυν απομονωμένη Ανοιξη

Γλώσσα και Ήθη: Οι παλαιότερες οικογένειες ήταν αρβανίτικης καταγωγής και διατηρούσαν αυστηρά τις παραδόσεις, την τοπική φορεσιά και την αρβανίτικη διάλεκτο.

Η Έλευση των Προσφύγων: Μετά το 1922, και την αρχική αρνητική στάση των ντόπιων, η καθημερινότητα άλλαξε καθώς οι ντόπιοι υποδέχτηκαν Μικρασιάτες πρόσφυγες. Παρά τις αρχικές δυσκολίες, οι δύο κοινότητες ενώθηκαν μέσα από τη συλλογική δουλειά στα κτήματα.

Διασκέδαση: Η κοινωνική ζωή ήταν περιορισμένη και οργανωνόταν γύρω από την εκκλησία, τα τοπικά πανηγύρια και τα λιγοστά καφενεία, όπου μαζεύονταν οι άνδρες μετά την εξαντλητική δουλειά στα χωράφια

Οι πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη και την Καππαδοκία έφτασαν στο Μπογιάτι με ελάχιστα υπάρχοντα και αντιμετώπισαν τραγικές δυσκολίες διαβίωσης

Η Διανομή Γης και η Εργασία

Κληροτεμάχια: Το κράτος μοίρασε στους πρόσφυγες κτήματα (κλήρους) που είχαν απαλλοτριωθεί από παλιούς τσιφλικάδες ή μονές, προκειμένου να τα καλλιεργήσουν.

Γεωργία: Οι Καππαδόκες, που είχαν μεγάλη εμπειρία στη γη, μετέτρεψαν τις άγονες εκτάσεις σε εύφορα χωράφια, αναδεικνύοντας το Μπογιάτι σε κέντρο παραγωγής πατάτας και κηπευτικών